Verdwaald in het digitale UWV-doolhof


Werkzoekende moet het doen met een e-werkmap en een e-coach.
Bij een reorganisatie vliegt ervaren journalist Sjors van Beek eruit. Naar het UWV. Van binnenuit beschrijft hij hoe de uitkeringsinstantie werkt. artikel*

Kleuterregeltjes

Als inmiddels ex-WW'er probeer ik terug te halen op welke manier het UWV me de afgelopen 2,5 jaar perspectief heeft geboden. In een periode in mijn leven dat ik kwetsbaar en afhankelijk was, dodelijk bezorgd over de financiële toekomst en de kansen op een baan, kreeg ik te maken met strenge voorschriften, kleuterregeltjes en schoolse, vaak onbereikbare, online werkmappen. Als een zwaard van Damocles hingen mij sancties boven het hoofd, of de kans dat ik mijn 'WW-recht' zou verspelen door één administratieve misstap. Ik moest vechten tegen de verleiding om maar gewoon 29 maanden perspectiefloos op de bank te blijven liggen en de WW gelaten op te strijken.

Reactie UWV

Dit verhaal stuurde ik donderdag aan het UWV met de vraag om een reactie. Eerlijk gezegd waren mijn verwachtingen niet al te hoog gespannen. Niet alleen vanwege mijn ervaringen met het UWV, maar als journalist weet ik dat ook andere organisaties vaak genoeg afgemeten reacties geven op dit soort verhalen. Later die middag werd ik gebeld door Tof Thissen, directeur van het UWV Werkbedrijf. En hij vertelde me dit: 'Het schrijnt en schuurt, maar het is óók een prachtig verhaal en het is goed dat het is opgeschreven. Wij willen zelf ook héél graag dat er weer een eerste face-to-facecontact komt met nieuwe klanten, en hopelijk gaat dit verhaal helpen om dat voor elkaar te krijgen.'