Een ongewone avond in het autismecafé

klik Hier* om te vergroten

Hallo lieve bezoeker van het autismecafé!

Mij is gevraagd jullie een soort van samenvatting van onze laatste avond toe te sturen. Nu is dat een beetje lastig, want de avond verliep wat anders dan u normaal van ons gewend bent.

De eerste helft van de avond kregen we, wel zoals altijd, leuke informatie, van een leuke gastspreker, die werd geïnterviewd door Marisca Krab. 
Tijdens die eerste helft ontdekten we al een beetje hoe het is om de dingen die iemand met ASS dagelijks ervaart te ervaren. Want jeetje, wat ging er een hoop langs ons heen, en wat sprong de man van de hak op de tak, en wat was onze organisatie half gebakken geweest…. Ik irriteerde me eraan, ik voelde me machteloos en ik was continu de draad kwijt…. Na een tijdje viel het kwartje bij me… dit hoorde erbij! Zelfs wij, de organiserende ouders wisten niet alles van te voren en ervaarden alles mee met alle aanwezigen… lastig hoor! 

De tweede helft mochten we allerlei activiteiten doen. Met 100 man in een kleine ruimte gepropt! Na een klein half uurtje werden we allemaal opgeroepen weer op onze plek te gaan zitten, en dat moest dan ook meteen…. Iedereen liep als makke schaapjes weer terug naar hun plekje, beetje beduusd, beetje geïrriteerd, beetje overprikkeld van al die mensen op je lip, beetje van alles….

Ook dat was weer een belevingsstukje, want hoe moeilijk is het om, als je net lekker bezig bent, je werk te moeten onderbreken en je je aan moet passen aan zomaar iemand die je wel even verteld wat je moet doen?! En om in een kleine ruimte de hele tijd tegen iedereen aan te stoten, niet je eigen ruimte te hebben… Toen we eenmaal zaten kregen we per activiteit uitgelegd wat het nut van de activiteit was, erg verhelderend allemaal!
Al met al vind ik het moeilijk uit te leggen hoe de avond precies verliep en wat er allemaal voor informatie over ons heen is gestrooid.… maar als ik voor mezelf spreek heb ik een heel mooi inkijkje gekregen in hoe het werkt in het hoofd van mijn dochter en van mijn man. Met als groot verschil dat bij mij alle irritatie, overprikkeling en machteloosheid verdween op het moment dat ik door had dat alles in scène was gezet… zij hebben het dag in dag uit…..

Lieve groetjes Irma Jonker-de Graaff